natuurfotografen.org

Men beschouwt tegenwoordig de grootte van het oude kleinbeeldformaat (dia's en gewone negatieven) nog steeds als standaard (toch bij toestellen die bedoeld zijn voor gewone stervelingen). Dit formaat is 24 op 36 mm en het wordt daarom full frame genoemd.

 
Digitale sensoren worden onevenredig duurder als ze groter worden. Bovendien kan met een kleiner formaat dan full frame ook een erg goede beeldkwaliteit worden gehaald. Vandaar dat erg veel toestellen zijn uitgerust met een beeldchip die kleiner is dan 24 op 36 mm. Op zich is dat geen probleem, maar als je objectieven gebruikt die eventueel ook kunnen gebruikt worden op full frame zal er slechts een deel van het beeld worden geregistreerd.

De uiteindelijke foto, met dezelfde telelens, zal de mees veel groter laten zien. Het is alsof we met een straffere lens hebben gewerkt. Dat is natuurlijk niet zo, we hebben gewoon een stuk van het beeld gesneden en de rest wat meer uitvergroot. Om nu een idee te hebben hoeveel groter die mees in beeld zal komen, gebruiken we de cropfactor. Als je sensor maar half zo groot is van oppervlak als een full frame, zal het lijken alsof de lens een brandpunt heeft dat 1,5 maal groter is, een 300 mm lijkt dan een 300 x 1.5 = 450 mm.
De cropfactor hangt af van de grootte van je sensor, meestal is die 1,5 bij Nikon of 1,6 bij Canon, maar ook 1,4, 1.1 etc.. komen voor.